Największym powodem do świętowania jest świętość.

Normy moralne chronią miłość i dlatego nie ma miłości bez moralności.

Rozczarowanie to oczarowanie, które zapomina o miłości.

Szczęście to nie miłe nastroje lecz szlachetne więzi.

Kochać innych ludzi to nie naiwne poświęcenie lecz zysk.

Najlepszą suszarką do łez jest miłość.

Koniec świata przeżywa każdy, kto przestaje kochać.

Najlepiej wykorzystuje czas ten, kto najbardziej kocha.

Kto nie kocha, ten należy do przeszłości, gdyż przyszłość należy do miłości. 
 
Przyjaciel to ktoś, bez kogo nie wyobrażam sobie życia doczesnego, ani wiecznego.

Dziecko potrzebuje spotkań z kimś większym od samego siebie po to, by mogło się rozwijać.

Przyjaciel to ktoś, przy kim nie boję się samego siebie.

Dzięki przyjacielowi Bóg staje się widzialny.

Łatwiej spłacić dług wdzięczności niż dług miłości.

Urodziny to zdumienie Bogiem, który z miłości dał nam życie i nigdy tego daru nie odbierze.

Dojrzała kobieta potrafi normalnie funkcjonować mimo bolesnych nastrojów.

Niebo to życie w wiecznej miłości, a piekło to agonia w wiecznym egoizmie.

Jeśli ktoś próbuje udowodnić, że kocha, to znaczy, że nie kocha, lub że druga osoba nie potrafi przyjąć miłości.

Niezwykłością człowieka jest to, że potrafi myśleć, kochać i pracować.

Symbolem zagrożeń człowieka jest biblijny Jozef sprzedany do niewoli przez własnych braci oraz syn marnotrawny, który skrzywdził samego siebie.

Społeczeństwo powinno respektować fakt, że homoseksualiści decydują się na związki niepłodne.

Homoseksualizm to przejaw skrajnej nietolerancji wobec osób drugiej płci.

Cywilizacja śmierci zaczyna się od wrogości wobec dzieci, a cywilizacja życia zaczyna się od przyprowadzania dzieci do Boga.

Radość nie zależy od nastroju, bo to nie uczucie, lecz sposób istnienia człowieka zachwyconego miłością.

Kto nie rośnie w oparciu i miłość i mądrość, dla tego ostatnią szansą na rozwój jest cierpienie.

Kobieta, która wymaga od mężczyzny szacunku, będzie kochana.

Cywilizacja śmierci zaczyna się wtedy, gdy to, co jest pokusą, zaczyna być traktowane jak ideał.

Kto kocha, ten wspiera ludzi szlachetnych, upomina błądzących i bronić się przed tymi, którzy próbują go krzywdzić.

Czystość to radość bycia z drugim człowiekiem.

Kochać to pomagać kochanej osobie, by uczyła się kochać.

Najbardziej uczą nas kochać ci, którzy przyjmują od nas najwięcej miłości.

Najlepszym terapeutą dla ludzi w kryzysie jest ten, kto potrafi umacniać mocnych.

Naiwnością jest przekonanie, że ten, kto nie umie kochać innych ludzi, potrafi kochać samego siebie.